|
 |
 |
ညီမ႖ဴခင္း |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Page
1
|
|
|
|
|
 |
ညီမ႖ဴခင္း |
 |
|
 |
|
|
ေယာက္ဵားေတၾနဲႚပက္သက္ဴပီး က႗န္မအမုန္းဆုံး အရာေတၾကိုအရင္ေဴပာဴပခဵင္ပၝတယ္။ ဆံပင္ေကာက္တ့ဲေယာက္ဵားကို အမုန္းဆံုးပဲ။ ေခၝင္းလိမ္းဆီ ရၿဲရၿဲလိမ္းထားတဲ့သူေတၾကိုလည္းဳကည့္လိုႛမရပၝဘူး။ ဒၝေပမဲ့ ဆံပင္ဆန္ႛဆန္ႛေလးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ထားေစခဵင္ပၝတယ။္
ေကာ္လံနဲႛရႀပ္အကႆဵီလက္တိုကို ဝတ္ထားရင္လည္း က႗န္မ မဳကိႂက္ပၝဘူး။
တီရႀပ္လက္ရႀည္ ဖိုႚရိုႛဖားယားနဲႛေဘာင္းဘီပၾ႒ကီးကိုလည္း မဳကိႂက္ပၝဘူး။ စတုိင္ေဘာင္းဘီဴဖစ္ဴဖစ္ ေကာ္လံကတုံးနဲႛဝတ္ရင္ ဳကိႂက္ပၝတယ္။
ေယာက္ဵားေလးဴဖစ္႓ပီး လက္ေတၾသိပ္လႀသိပ္သန္ႛေနရင္လည္း မ႒ကိႂက္ပၝဘူး။
ေယာက္ဵားေလးပဲ လက္သည္းမႀာေခဵးမရႀိရင္ေတာ္ပၝ႓ပီ။
ဒီေနရာမႀာ က႗န္မတစ္ခုေဴပာခဵင္ပၝတယ္။ က႗န္မကအင္ဂဵင္နီယာပၝ။ ႓မိႂႚဴပအဓိကနဲႛ ေကဵာင္း႓ပီးပၝတယ္။ ေယာက္ဵားေလးဴဖစ္႓ပီး စကားကိုရယ္႓ပီးမႀေဴပာရင္ က႗န္မ မ႒ကိႂက္ပၝဘူး။ သိပ္႓ပီးစကားဴမန္ဴမန္ေဴပာတတ္တဲ့သူေတၾကိုလည္း သေဘာမေတၾႚပၝဘူး။ စကားေဴပာတာပဲ ေအးေအးေဆးေဆးေဴပာရင္ရတာပဲ။
ဒၝ့ေဳကာင့္ သူငယ္ခဵင္းေတၾက ေဴပာဳကတယ္ က႗န္မဘယ္ေတာ့မႀ စၾံမႀာမဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဘာမစၾံစရာရႀိသလဲရႀင္။ က႗န္မ ရုပ္ဆိုးမတစ္ေယာက္မႀမဟုတ္တာပဲ။ က႗န္မရဲႚ အလၾန္ထူထဲလႀတဲ့ဆံပင္ကို အရႀည္႒ကီးထားရင္ ေခၝင္းေလ႖ာ္ရတာသိပ္ခက္တာမိုႚ ပခုံးေအာက္ကို လက္တစ္လုံးေလာက္ရႀည္႓ပီး ဴဖတ္ထားရပၝတယ။္ သိပ္႓ပီးနက္လၾန္းတာမ႒ကိႂက္လိုႚ အခဵိႂႚေနရာေတၾကို ေဳကးနီေရာင္နဲနဲ ဆိုးထားပၝတယ္။ သူငယ္ခဵင္းေတၾကေဴပာပၝတယ္။
နည္းပညာတကၠသိုလ္ကဆင္းတဲ့ အင္ဂဵင္နီယာမေတၾထဲမႀာ တင္မုိးလၾင္႓ပီးရင္ နင္အေခဵာဆုံးပဲတဲ့။ ကဲ ဘာမစၾံစရာရႀိသလဲရႀင္။ ႓ပီးေတာ့ က႗န္မမဵက္ႎႀာကိုဳကည့္ပၝဦးရႀင္။ ဘဲဥပုံမကဵတကဵေလးေပမယ့္ က႗န္မရဲႚေမးရုိးကခိုင္မာေနပၝတယ္။ ထူထဲ ပီဴပင္တဲ့ႎႁတ္ခမ္းေတၾကိုလည္း ဆံပင္နဲႚလုိက္ေအာင္ က႗န္မ ေဳကးနီေရာင္ပဲဆိုးေလ့ရႀိပၝတယ္။ မဵက္ခုံးေတၾကို က႗န္မဘယ္ေတာ့မႀ ေဆးေရာင္စံုခဵယ္ဖုိႚ မလိုပၝဘူး။ ထူထဲ႓ပီး ဇင္ေယာ္ေတာင္ေတၾလို ပဵံေနတဲ့ က႗န္မရဲႚမဵက္ခုံးေတၾေဳကာင့္ က႗န္မဟာစိတ္ဓာတ္ဴပင္းထန္တယ္လိုႚ ေဝဖန္ခံရေလ့ရႀိပၝတယ္။
ေနာက္တစ္ခဵက္ကေတာ့ အခုမႀ က႗န္မအသက္သုံးဆယ္ဴပည့္ဖိုႛ သုံးႎႀစ္႒ကီးမဵားေတာင္ လိုေသးတာပၝပဲ။ ဒၝေပမဲ့ က႗န္မကိုယ္က႗န္မ မ႒ကိႂက္တဲ့အရာကိုလည္း ေဴပာပၝရေစ။ အဲဒၝကေတာ့ လဝန္းရိပ္ ဆိုတဲ့ က႗န္မနာမည္လႀလႀေလးနဲႛ ဘယ္လိုမႀ မလိုက္ဖက္တဲ့ က႗န္မရဲႚ စကၾဲဟန္းေလးေထာင့္ပုံစ လက္ေသးေသးေလးေတၾပၝပဲ။
စာကိုယ္(၁)
ကဲ ကိုနီ… သူႚနာမည္က လဝန္းရိပ္တဲ့ ငၝ့အခဵစ္ဆုံးသူငယ္ခဵင္းပဲ… ေရႀႚေနတစ္ေယာက္နဲႚ ေတၾႚခဵင္တယ္ဆိုလိုႚ နင္နဲႛေတၾႚေပးတာ။
စားပၾဲေရႀႚကကုလားထိုင္မႀာ ထိုင္ခဵလိုက္သည္ႎႀင့္တစ္႓ပိႂင္နက္ မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ေသာ ေဌးရဲႚမဵက္ႎႀာကတဆင့္ ေရႀႚေနပီပီ ေကာ္လံကတုံး ရႀပ္အကႆဵီအဴဖႃေရာင္ကို တိုက္ပုံအကႆဵီအနက္ႎႀင့္ တၾဲဖက္ဝတ္ထားေသာ ေနဝန္းနီ ဆိုတဲ့ ေရႀႚေနရဲႚမဵက္ႎႀာကို ဴမင္လိုက္ကတည္းက ဒီအမူႎုိုင္မယ္လုိႚ က႗န္မယုံဳကည္႓ပီးသားပၝ။
ဘာေဳကာင့္လဲလိုႚ က႗န္မကိုမေမးေတာ့ဘူးလား။ က႗န္မသိပ္ေဴဖခဵင္ပၝတယ္ ေဴဖပၝရေစ။ ေနဝန္းနီ ဆိုတဲ့ေရႀႚေနဟာ ေတာ္ေတာ္ေခဵာ႓ပီး ဆၾဲေဆာင္မူရႀိေနလိုႚပၝပဲ။ ဘာပဲေဴပာေဴပာ က႗န္မလုိဘုဆတ္ဆတ္ခၾကဵကဵ မိန္းမတစ္ေယာက္ထက္စာရင္ သူႚလိုရုပ္ေခဵာေခဵာ၊ အေဴပာေကာင္းေကာင္း က႗န္မအဲဒီအခဵိန္ကမသိေသးတဲ့ ေယာက္ဵားတစ္ေယာက္ညႀိေပးရင္ က႗န္မရဲႚမိေဒၾးလက္ခံမႀာပၝ။
စာကိုယ္(၂)
ဒၝက ေဒၞလဝန္းရိပ္ရဲႚ နာမည္ေပၝက္ဂရံ ဴခံစည္းရိုးကအစခတ္႓ပီးမိုႚ ေနႚေကာင္းရက္သာေရၾး႓ပီး အေဆာင္ကေနအိမ္ေဴပာင္းလုိႚ ရပၝ႓ပီ။ ဘာအေႎႀာင့္အယႀက္မႀ မရႀိေတာ့ပၝဘူး။ မိဘအေမၾကိုပိုင္ဆိုင္ခၾင့္ရတဲ့သမီးမိုႚ ကၾန္ဂရက္ကဵႃေလးရႀင္း ဂုဏ္ယူပၝတယ္ခင္ဗဵာ။
သူလႀမ္းေပးလိုက္သည့္ ဖုိင္တၾဲတစ္ခုကို လႀမ္းယူရင္းႎႀင့္ သၾယ္လဵသန္ႚရႀင္း ဴဖႃစင္ေနေသာ လက္တစ္စုံကို ေဳကကၾဲ ဝမ္းနည္းေနသည့္ဳကားက က႗န္မ သတိထားမိလိုက္ပၝတယ။္ ကဵသင့္ေသာ ေရႀႚေနတုိႚရဲႚစၾမ္းေဆာင္ခကို အလုပ္အပ္စဥ္ကတည္းက က႗န္မတိတိကဵကဵ ညႀိႎႀႂိင္း႓ပီးသားဴဖစ္ေပမယ့္ ေကဵးဇူးတင္လိုႚ တစ္ခုခု ေက႗းပၝရေစလိုႚ က႗န္မေဴပာလိုက္မိပၝတယ္။
အိမ္တက္မဂႆလာ ဆၾမ္းေက႗းရင္သာ ဖိတ္ပၝခင္ဗဵာလုိႚ တိတိကဵကဵဴငင္းသၾားတဲ့ သူႚကို က႗န္မေလးစားသၾားမိပၝတယ္။ အဲဒီေလးစားမူသည္ပင္ အခဵစ္ဴဖစ္သၾားသလားဆိုတာ စဥ္းစားစရာပၝပဲ။ ေဌးတိုႚသူငယ္ခဵင္းေတၾ ေဴပာသလို အသၾင္မတူလိုႚ အိမ္သူဴဖစ္ပၝ့မလားလုိႚ မစဥ္းစားခဲ့ပၝဘူး။
စာကိုယ္(၃)
ဟုတ္ကဲ့ က႗န္ေတာ္ေနဝန္းနီပၝ… ေဴပာပၝခင္ဗဵာ ဟုတ္ပၝတယ္… ဴမန္မာဗုဒၭၭဘာသာဓေလ့ထံုးတမ္းအရဆိုရင္ အစ္ကိုအ႒ကီးဆံုးဴဖစ္တဲ့...
ဟုတ္ကဲ့ ေဴပာပၝခင္ဗဵာ အိမ္မႀာေဴပာလည္းရပၝတယ္။ တနဂႆေႎၾတစ္ရက္ေတာ့ အိမ္မႀာေနပၝတယ္ အင္း… အင္း… အင္း… အင္း… ဟုတ္႓ပီ… အစ္မအမူက အစ္မႎုိင္ဖုိႚရႀိပၝတယ္ ပဋိညာဥ္အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၀ အရဆိုရင္ ဒီအိမ္ကိုအစ္မကိုေပးရမႀာေဳကာက္လိုႚ ခဵႂပ္လိုက္တဲ့ အေရာင္းအဝယ္ စာခဵႂပ္ပဲ...
ဟဲလို က႗န္ေတာ္ပၝ… ဟာအစ္ကို ေဴပာပၝခင္ဗဵာ က႗န္ေတာ္ ဘာမဵားကူညီရမလဲ… ခင္ဗဵာ အစ္ကိုမိန္းမနဲႚကၾဲမလိုႚ… မလုပ္ပၝနဲႚအစ္ကိုရာ၊ ကေလးေတၾမဵက္ႎႀာလဲ ရႀိေသးတယ္ေလ… တူးတူးေလးဆိုလူပဵိႂေတာင္ဴဖစ္ေတာ့မယ္...
ဟဲလုိ… ေအး…သမီးေဴပာေလ.. ေဴပာ ေလာေအာ့ဖ္သာဆီးပင္လယ္ဥပေဒက အန္ကယ္နဲႚ နဲနဲစိမ္းေနတယ္။ ဒၝေပမဲ့ သမီးသိခဵင္ရင္ ကိုယ္ဴပန္ဖတ္႓ပီးေဴပာေပးမယ္… ၁၉၆၈ခုႎႀစ္တုန္းကေတာ့ ဴမန္မာႎုိင္ငံရဲႚ ပင္လယ္ပိုင္နက္ကို ၁၂ မိုင္...
သည္ေလာက္စကားမဵားတဲ့ ေယာက္ဵားေတၾမေတၾႚဘူးေပၝင္ေတာ္လိုႚ စိတ္ထဲခဏခဏ ညည္းမိပၝတယ္။
တစ္ခန္းထဲေသာအိပ္ခန္းအပိုထဲမႀာ အိမ္ေဖာ္ေလးကိုေနရာခဵထားရတာမိုႚ က႗န္မတိုႚအိပ္ခန္းတစ္ခုလုံး က႗န္မရဲႚစၾဲလက္စပုံေတၾ ဘလူးပရင့္ေတၾဳကားမႀာ သူႚဥပေဒစာေစာင္ေတၾ အမူတၾဲေတၾ ရႁပ္ရႀက္ခပ္ေနတာမုိႚ ခဏခဏရႀာဳကရတာ မဵားေနပၝ႓ပီ။
သူစီထားတဲ့ သူႚစာအုပ္ပုံေတၾကို က႗န္မက က႗န္မရဲႚစာအုပ္ေတၾမဵား ရႀိမလားလိုႚ ဖၾမိတိုင္းသူစိတ္တိုတာခံရတတ္ပၝတယ္။ ဒၝ့ေဳကာင့္ အိမ္နဲႚကပ္လဵက္ဂိုေထာင္ေလးကို အထပ္ခိုးတင္ဖိုႚ သူႚဆီကလည္း သေဘာတူညီခဵက္ရပၝတယ္။
စာကိုယ္(၄)
ကို စဥ္းစားဳကည့္ပၝ… က႗န္မ အခုေနာက္ပိုင္း အိမ္ကို အလုပ္မယူလာတာ ဳကာ႓ပီ… ဒၝေပမဲ့ ကိုႚအလုပ္ေတၾ အိမ္ကိုယူလာတာ က႗န္မလက္ခံပၝတယ္… အခုေတာ့ အိမ္မႀာ က႗န္မအလုပ္လုပ္တာ နားညည္းလိုႚ ရုံးသၾား အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုေတာ့...
က႗န္မေတာ္ေတာ္ စိတ္တိုရပၝတယ္။ က႗န္မက ဒီဂိုေထာင္ေလးကို သူႚရဲႚအမႁတၾဲေတၾစနစ္တကဵထားပၝေစ၊ အမႁေတၾစာေတၾ ေအးေအးေဆးေဆးဖတ္ပၝေစ၊ ဆို႓ပီး တနဂႆေႎၾေနႚေတၾမႀာ က႗န္မအလုပ္ရႀိရာ ဆိုဒ္ထဲမသၾားဘဲ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္ကဵ အလုပ္သမားေတၾနဲႚ အတပ္ခိုးေလးေဆာက္ေနတာပၝ။ နားေတာ့ နဲနဲေလး ညည္းမႀာပၝ။ က႗န္မလည္း စိတ္တိုင္းကဵဴပင္တယ္ဆိုေတာ့ လုပ္လိုက္ဖဵက္လိုက္ေလးေတၾ ရႀိပၝတယ္။ နာမည္ရ ဗိသုကာ႒ကီးတစ္ေယာက္က ေဴပာပၝတယ္။
မ႓ပီးခင္ ဘယ္ေတာ့မႀ အိမ္ရႀင္မဴမင္ေစနဲႚ
ဘာေဳကာင့္လဲဆိုေတာ့ အိမ္ရႀင္ေတၾဆိုတာ ခၝးေထာက္၊ လက္ပိုက္ အင္ဂဵင္နီယာေတၾတဲ့။ ေတာ္ဳကာ ဧည့္ခန္းက မီးဖိုဴဖစ္၊ ေပၞတီကိုလသာေဆာင္က ဘုရားခန္းဴဖစ္နဲႚ အ႓ပီးသတ္ရတာ သိပ္ခက္တယ္တဲ့။ က႗န္မကေတာ့ မခက္ပၝဘူး။ အထပ္ခိုး႓ပီးတာနဲႚ ကဲ အဲဒီ အခန္းထဲမႀာ ေယာက္ဵားဆိုး ေယာက္ဵားညစ္ ေနရစ္ေတာ့လိုႚ အပ္ခဲ့႓ပီး ေနႚတိုင္း ရံုးပိတ္ရက္မရႀိ အလုပ္ထဲ သၾားေနလိုက္တယ္။ ႓ပီးတာပဲမဟုတ္လား။ ကိုယ့္အလုပ္နဲႚ သူႚအလုပ္နဲႚ ဆက္စပ္တာမႀတ္လိုႚ မဟုတ္လားရႀင္...
(နိဂုံး)
ေသၾးေပၝင္ေတၾနည္းနည္းကဵ႓ပီး ေခၝင္းမူးေနတာမိုႚ ေနႚလည္ဖက္အလုပ္က ေစာေစာနား႓ပီးဴပန္လာတဲ့က႗န္မ ဴခံထဲလႀမ္းဝင္လိုက္တာနဲႚ ပို႓ပီးမူးသၾားပၝတယ္။ တစ္ဴခံလံုး တစ္ဒုန္းဒုန္း တစ္ဒိုင္းဒိုင္းနဲႚ၊ ဂိုေဒၝင္အထပ္ခိုးမႀာ ဘာေတၾလုပ္ေနမႀန္း မသိဘူး။ အိမ္ကိုနယ္ကေရာက္ေနတဲ့ ေယာက္ဵားရဲႚတူေလးေတၾ ကဲေနတာပဲဴဖစ္မႀာပၝ။
ပညာရႀိရႀိပီပီ႒ကိႂတင္ေတၾးဳကည့္႓ပီး ေဒၝနဲႚေမာနဲႚအထပ္ခိုးေပၞကို ေလႀကားတစ္ထစ္ခဵင္း နင္း႓ပီးတက္လာခဲ့တယ္။
ဟင္
က႗န္မ ဟင္ကနဲေနေအာင္ပၝးစပ္အေဟာင္းသားနဲႚ ေတာ္ေတာ္ အံ့ဳသသၾားပၝတယ္။
ကိုရယ္ေလ
ထူးထူးဆန္းဆန္းပၝရႀင္။
ေဴခသလုံးဴပတ္ ေဘာင္းဘီတို၊ တီရႀပ္လက္တိုနဲႚ၊
ေလႀခၝးေပၞ ေဴခတစ္ဖက္နင္း၊ အုတ္နံရံေပၞေဴခတစ္ဖက္ကန္လိုႚ၊
ပၝးစပ္မႀာ သံႎႀစ္ေခဵာင္း၊ ညာလက္က တူတစ္ေခဵာင္းကို ကိုင္လိုႚ၊ ဘယ္လက္က ရႀစ္တစ္လက္မဴပားတစ္ခဵပ္ရဲႚ အစၾန္းတစ္ဖက္ကို ကိုင္လိုႚ၊ ကိုႚရိုႚကားယား ေတၾႚလိုက္ရပၝတယ္။
ေနာက္ေလႀကားတစ္စင္းေပၞမႀာ နယ္ကလာတဲ့သူႚရဲႚ တူေတာ္ေမာင္္ အ႒ကီးေလးကုိ ရႀစ္တစ္လက္မဴပားရဲႚ ကဵန္အစၾန္းတစ္ဖက္ကို ကိုင္႓ပီး သူႚဦးေလးလိုပဲ ကိုႚရိုႚကားယား ေတၾႚလိုက္ရပၝတယ္။
က႗န္မကို သူတိုႛတူဝရီးႎႀစ္ေယာက္လုံး သမင္လည္ဴပန္လႀည့္ဳကည့္႓ပီး ရယ္ဴပဳကပၝတယ္။
႓ပီးေတာ့ ဦးေလးကသူႚတူကို အေပၞနည္းနည္းဴမႀင့္ဦး ေအာက္နည္းနည္းႎႀိမ့္ဦး နဲႚ ဆရာလုပ္႓ပီးဆက္ရိုက္လိုက္ဳကပၝတယ္။
ကိုယ္တုိႚ ႎႀစ္ေယာက္အတၾက္ စာအုပ္စင္ေလ၊ ေကာင္းတယ္မိုႚလား မင္းအလုပ္မဵားေနလိုႛ ကိုယ္ပဲ မင္းကိုယ္စား လုပ္ေပးလိုက္တာေလ
ဳကည္ႎူးလၾန္းလိုႚ မဵက္ရည္မဵားေတာင္လည္လာပၝတယ္။
ဒၝေပမယ့္ အဲဒီစကားကို က႗န္မဘယ္ေတာ့မႀ ေဴပာမႀာမဟုတ္ပၝဘူး။
ေရႀႚေန႒ကီးရဲႚ ရႀင္တိုႚရိုက္တဲ့စာအုပ္စင္ရဲႚ ဒီဖက္အစၾန္းက ဟိုဖက္အစၾန္းထက္ တစ္လက္မနိမ့္ေနတယ္ ။
|
|
| Submitted Date :
5/24/2007
|
|
|
|
|
